Waarom je het vliesje van de hazelnoot niet moet weggooien: 8× de antioxidanten van pure chocolade

Het dunne bruine vliesje van de hazelnoot wordt bij de meeste productie tijdens het roosteren verwijderd en weggegooid. Laboratoriumanalyses tonen aan dat juist dit deel de rijkste bron van antioxidanten in de hazelnoot is.

Het vliesje in cijfers

In een studie in het Journal of Agricultural and Food Chemistry werden de vliesjes van verschillende hazelnootmonsters onderzocht op totaal polyfenolgehalte en totale antioxidantcapaciteit.

De resultaten zijn verrassend: de totale antioxidantcapaciteit van de vliesjes varieerde van 0,6 tot 2,2 mol gereduceerd ijzer per kilogram. Dat is

**ongeveer 3 keer zoveel als hele walnoten**, **7-8 keer zoveel als pure chocolade**, **10 keer zoveel als espresso** en **25 keer zoveel als bramen**.

In een andere studie werd in het vliesje ongeveer **70 mg GAE/g** polyfenolen gemeten, oftewel 7 gram polyfenolen per 100 gram vliesje. Ter vergelijking: de totale fenolische stoffen in de hazelnoot zelf liggen tussen 0,07 en 0,47 mg GAE/g.

Het vliesje is dus honderden keren geconcentreerder dan de kern.

Wat zit er in het vliesje?

De belangrijkste groep stoffen, bepaald met HPLC-MS/MS-analyses, zijn **flavan-3-olen**: monomere en oligomere vormen maken **meer dan 95%** van de totale polyfenolen uit. Flavonolen en dihydrochalconen vormen 3,5%, fenolzuren minder dan 1%.

Een analyse van vliesjes van hazelnoten uit Oregon mat: (+)-catechine 49-130 mg/100 g, epigallocatechinegallaat (EGCG) 21-35 mg/100 g, dimeer procyanidine B2 7-21 mg/100 g en quercetine-3-rhamnoside 12-21 mg/100 g.

EGCG is het meest besproken bestanddeel van groene thee; opvallend dat het ook in het hazelnootvliesje voorkomt.

Recordhouder proanthocyanidinen

De hazelnoot heeft volgens onderzoek **het hoogste totale proanthocyanidinegehalte** van alle boomnoten: ongeveer 500 mg per 100 gram. Daarnaast bevat hij aanzienlijke hoeveelheden hydrolyseerbare tannines.

Een interessant detail: een deel van de polyfenolen is gebonden aan plantaardige eiwitten en polysachariden; dit noemt men "gebonden polyfenolen". In een studie met Tombul-hazelnoten kwam bij alkalische hydrolyse van het extractieresidu een flinke hoeveelheid proanthocyanidinen vrij. Telt men de gebonden fractie mee, dan is het natuurlijke proanthocyanidinegehalte bijna **twee keer zo hoog**.

Standaardmetingen kunnen het werkelijke antioxidantgehalte van hazelnoten dus onderschatten.

Waarom wordt het vliesje weggegooid?

Daar zijn twee redenen voor.

De eerste is de voorkeur van de consument: hazelnoten zonder vliesje zien er schoner uit en smaken milder.

De tweede is voedselveiligheid: uit aflatoxine-onderzoek blijkt dat het gif zich vooral in het vliesje concentreert. Na het roosteren werd 80-100% van de resterende aflatoxine in het vliesje gemeten. Het verwijderen ervan is in dat opzicht een beschermende stap.

Dat tweede punt is belangrijk: "het vliesje is gezond, gooi het niet weg" is een onvolledig advies. Het gebruik van het vliesje in producten die gecontroleerde verwerking hebben doorlopen, is een ander verhaal.

Geen afval, maar een bijproduct

Onderzoekers zien het hazelnootvliesje niet langer als afval, maar als een **waardevol bijproduct**.

Een studie naar extract van geroosterd hazelnootvliesje toonde aan dat het rijk is aan polyfenolen (308,4 mg GAE/g) en proanthocyanidinen (169,3 mg CE/g), een sterke antioxidantwerking heeft en antimicrobieel werkt tegen *Staphylococcus aureus* en *S. epidermidis*. Hetzelfde extract verhoogde ook de absorptie van synthetische UV-filters, een interessante eigenschap voor cosmetische formules.

In een andere studie werd een schimmelwerend effect van het extract tegen *Candida albicans* gemeten.

Daarnaast bestaat het vliesje voor **64-70% uit voedingsvezels**. Daardoor is het ook onderwerp van onderzoek naar voedingssupplementen en functionele voeding.

Moet je producten met vliesje eten?

Hazelnoten met vliesje zijn een optie voor wie houdt van het intense, karaktervolle aroma dat het vliesje geeft. Onze gezouten geroosterde hazelnoten met vliesje zijn precies voor die liefhebbers.

Maar eerlijk is eerlijk: in een klinische studie bij kinderen werd geen duidelijk verschil gevonden in het effect van hazelnoten met en zonder vliesje op de bloedlipiden.

De hoge antioxidantcapaciteit uit het lab vertaalt zich dus niet per se in een meetbaar gezondheidseffect. Veel antioxidanten bevatten en effect hebben in het lichaam zijn twee verschillende dingen; opname, biologische beschikbaarheid en dosis spelen ook mee.

Kort samengevat

Het vliesje van de hazelnoot bevat een antioxidantconcentratie die ver boven zijn gewicht uitstijgt en krijgt steeds meer aandacht in de wetenschap.

Dat is niet genoeg om te zeggen dat "hazelnoten met vlies gezonder zijn", maar het verklaart wel waarom dit weggegooide bijproduct wordt onderzocht.

Bronnen

Del Rio D. e.a., "Polyphenolic Composition of Hazelnut Skin", Journal of Agricultural and Food Chemistry.

Alasalvar C., Bolling B.W., beoordeling van het proanthocyanidinegehalte en de hydrolyseerbare tannines in hazelnoten.

"Effects of roasting on proanthocyanidin contents of Turkish Tombul hazelnut and its skin", Journal of Functional Foods, 2016.

"Chemical composition, phytochemical content, and antioxidant activity of hazelnut skins from Oregon", LWT, 2024.

"Valorization of Hazelnut Skin By-Product as a Multifunctional Ingredient for Cosmetic Emulsions", 2025.

Piccinelli A.L. e.a., "HRMS Profile of a Hazelnut Skin Proanthocyanidin-rich Fraction", J. Agric. Food Chem., 2016.